مرور

هیچ کدام‌مان نیامده ایم که بمانیم؛ همه در گذریم . . .

مرور

هیچ کدام‌مان نیامده ایم که بمانیم؛ همه در گذریم . . .

۱ مطلب در مرداد ۱۳۹۳ ثبت شده است


یکی از خصوصیات این شبکه های اجتماعی تلفن های همراه و عضویت در گروه های آن، دیدن و دقبق تر شدن در رابطه هاییست که چه بسا قبلا این قدر امکانش نبوده که در معرض دیدن و شنیدن شان باشیم! نکته ای که برای من خیلی جلب توجه کرده، قیمت حرف هاییست که دارد میان ماها رد و بدل می شود. حرف هایی که از کودکی یاد گرفته ام نباید به هرکسی زد، قیمت دارد، ارزش دارد، زمان دارد، مکان دارد، توی جمع زیاد جای گفتن شان نیست. ابراز علاقه هایی که تا کمی قبل فکر می کردم خیلی باید شرایطش مهیا باشد تا به زبان آورده شوند. "قربونت برم"ها ، "عزیزم" ها، "خانومی"ها، و حتی همین شکلک های بوس و بغل و ... نمی دانم کی(چه زمانی)، چه کسی یادمان داد که گفتن این ها ارزان است و اصلا قیمتی ندارد و راحت باش و این حرف ها ابراز محبت است و چه اشکال دارد به زبان آورده شود و این ها نشانه رفتار اجتماعی است و از این قبیل حرف ها... اما نمی دانم آنی که این ها را گفت چرا نگفت حالا که ارزان می فروشی، حالا که گفتنش راحت شده، همه مثل تو شده اند، دیگر گران نخر! بار این حرف ها را مثل گذشته نبین. مثل قدیمی ها گران نخر! قدیمی ها، امل ها، عقب مانده های به زعم شما این ها را گران می فروختند که گران هم می خریدند. یک نفر واقعا باید عزیز کسی می بود تا عزیزم خطاب شود. آن هم اگر پشت هزار پرده ی حجب و حیا و غیرت دلش نمی ماند... حالا، جوان ترهای ما ارزان می فروشند و گران می خرند که این چنین دل شکستگی ها زیاد شده؛ کم توقعی ها رایج شده؛ نفرت به نگاه ها بیش تر راه پیدا کرده. همه این ها تقصیر آن هایی است که این ارزان فروشی را رواج می دهند...

پ ن : کاش یک طوری می شد که یک جایی، یکی جمع مان می کرد و برایمان داستان عاشقی کردن ها را تعریف می کرد. داستان هایی که "لا احب الآفلین" تویشان موج می زند. چقدر محتاجیم زندگی کردن یاد بگیریم. . . 
من که می‌نویسم
۳۱ مرداد ۹۳ ، ۰۲:۵۳ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۴ نظر