مرور

هیچ کدام‌مان نیامده ایم که بمانیم؛ همه در گذریم . . .

مرور

هیچ کدام‌مان نیامده ایم که بمانیم؛ همه در گذریم . . .

فرو رفتگی به تمامه

يكشنبه, ۲۳ شهریور ۱۳۹۳، ۰۹:۱۴ ب.ظ

آدمی که به تمامه در خودش فرو رفته باشد، حرفی برای گفتن ندارد. گیج است، گم است، نا پیداست. باید کمی سر را بالاتر آورد؛ کمی از خود بیرون شد، کمی تنفس کرد، تا بتوان حرفی زد. مثل جنین که اولش که می خواهد به دنیا بیاید و خیلی سختش است! اما همین که اولین هوای دنیا را استشمام کرد، صدای گریه اش بلند می شود. و این گریه یعنی سلام به زندگی... و من حالا دلم هوایی می خواهد تا بغضم را بترکاند، گریه ام بیندازد و به زندگی دوباره وصلم کند...


پ ن :  خدایا؛ چند بار در زندگی باید مرد و دوباره زنده شد تا بلاخره یک بار واقعا " زنده" شد؟!

پ ن 2 : همه آدم ها این گونه اند یا فقط منم که هرچه بزرگتر می شوم زودتر خسته می شوم؟



*شاید مرتبط: کیف تکفرون بالله و کنتم امواتا فاحیاکم ثم یمیتکم ثم یحییکم ثم الینا ترجعون. بقره/28

۹۳/۰۶/۲۳ موافقین ۰ مخالفین ۰
من که می‌نویسم

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی